ایشان گفت بعضا آمارهایی ارائه می شود در باب این که مردم ایران یک دقیقه یا بیشتر یا کمتر یا فلان قدر کتاب می خوانند بعد بعضی ها فکر می کنند این یعنی که مردم ایران مطالعه ندارند و اطلاعات کافی از مسائل ندارند . این درست نیست چون بعضی ها که روزی هشت ساعت پای تلویزیون می نشینند دارند از تلویزیون می آموزند . دارند آموزش می بینند . در حقیقت در برنامه های تلویزیونی کسی که کتاب خوانده و مطالعه کرده دارد ماحصل مطالعاتش را به مردم آموزش می دهد . این یعنی آموزش . ما کشور پیشرفته ای هستیم . آموزش در همه ارکان کشور ما جاری است . حتی کسی که سوار تاکسی می شود دارد آموزش می بیند و یاد می گیرد . (نقل به مضمون )

نفرمایید آقا یا اگر می فرمایید کنارش بفرمایید که باز هم چقدر از کشورهای پیشرفته ی پیشرفته عقب تریم . مگر در انگلستان و آلمان و آمریکا و فلان کشور صنعتی و توسعه یافته مردم تلویزیون نمی بینند . اگر تلویزیون و تاکسی سوار شدن و ... در حکم مطالعه است پس آنجا هم هست و همان ساعت های کتابخوانی را در این کشورها اضافه کنید به این کتابخوانی های جدید، پس باز هم که کلی آن ها از ما جلو می افتند .

دفاع از کتاب نخواندن مردم چه معنی دارد ؟ آن هم از طرف آقای نماینده مردم . کجای دنیا می توانید توجیه کنید تیراژ ۲۰۰۰ نسخه ای کتاب ها و تیراژ نمی دانم چند هزار تایی روزنامه ها را ؟ این ها قابل دفاع نیست . اتفاقا یکی از مهمترین معضلات این کشور شفاهی بودن فرهنگ مردمانش است . مردمی که فرهنگشان شفاهی است زود تصمیم می گیرند ، زود وارد عمل می شوند و زود فراموش می کنند و زودتر عملشان را تکرار می کنند . همین است که دائم در حال تکرار خودمان و تاریخمانیم . این ارابه را باید هل داد به جلو . آن هم با کتاب خواندن و عمیق شدن و مطالعه کردن و سواد داشتن . سواد فقط خواندن و نوشتن که نیست . درک شرایط است . درک اتفاقات جاری وتحلیل آن و تغییر مسیر و تطبیق خود با زندگی و زندگی با خود .