یک - آمدن خاتمی حس شیرینی را در من زنده کرد . مرا برد به سال ۷۶ . خرده نگیرید . هر کارمان بکنند نوستالژیکیم دیگر . دوست داریم یاد گذشته بیفتیم . حسرت بخوریم و حتی اشک بریزیم . اما همه این ها به کنار و این عادت مرز و بومی، که به من ربط ندارد چرا که فاکتورهایی که نسل های قبل بر روی کروموزمهایم به جا گذاشته اند این گونه ام کرده ، سال ۷۶ سال عجیبی بود . سال به یاد ماندنی در تقویم ذهنی من . دوستش داشتم و دوستش دارم . دانشجو بودم و پر شور و عجول و بی صبر . دانشگاه شلوغ بود و بازار نظرها داغ . انتخابات دو قطبی بود و خلاصه همین حالتی که حالا دارم کمی تشدید شده تر در وجودم بود . انتظار می کشیدم که کی و چگونه نتایج انتخابات اعلام می شود و آیا خاتمی می ماند . حالا که تقویم می گوید ۱۱ سال از آن تاریخ گذشته و پس من هم یازده سال بر عمرم افزوده شده است ، می دانم که واکنش های هیجانی و قضاوت هایم درباره ناطق نوری درست نبوده و او آن چنان که من فکر می کردم دگم و بسته و ... نبوده است . یک چیز این را نشان می دهد . گفت دیگر در هیچ انتخاباتی کاندیدا نمی شوم و نشد . همین برای من بس است . فرق حالایم با آن زمان این است که اگر خاتمی را دوست دارم از رقیبش بیزار نیستم که می دانم روزگار چرخ های فراوانی می خورد و به اینجایی می رسد که حالا من رسیده ام و یازده سال بعد به جایی دیگر . کاش بر مدار باشد . خوشحالم از آمدن خاتمی و بیمناک از نتیجه . ما که در زندگی هیچ وقت تمام و کمال همه چیز را نداشته ایم و زور و قدرت همیشه مثل ماهی از دست آن ها که دوستشان داریم لیز می خورد و رها می شود ،باید در ترس و هیجان و نگرانی غوطه ور باشیم . فعلا خاتمی آمد . مردم یاریش کنند خیلی اتفاق های بزرگ می افتد .

دو- اولین باری است که حریفی قدر در پایان چهار ساله عمر ریاست جمهوری یک رییس جمهور پا به میدان می گذارد . آن ها که سال هشتاد کاندیدا بودند ، می دانستند در برابر خاتمی شانسی ندارند . باور کنید می دانستند . انگار می خواستند فقط باشند . یادتان هست؟ یکی دو نفر هم نبودند . ماشاالله نه نفری می شدند . اما این بار اوضاع فرق دارد . این بار خاتمی قدر است . پر زور است و پر طرفدار . هنوز محبوبیت دارد . حتی اگر دستگاه تخریب صبح و شب کار کند و از حرکت نایستد . نتیجه هر چه شود فرقی ندارد . این اتفاق خیلی از مناسبات را عوض می کند . نشان داد که عمر ریاست جمهوری در ایران چهار سال است . واقعا چهار سال . هر که رییس جمهور شد این را باید بداند که پس از دوره اول برای دوره دوم هم باید کار کند و رقابت کند . شخصا از این اتفاق خوشحالم . هر که می خواهی باش . وقتی سایه رقیب را نزدیک ببینی بهتر کار می کنی .

سه - اگر خاتمی ببرد که رییس جمهور است اما اگر ببازد شهروندی عادی است . اگر احمدی نژاد ببرد که رییس جمهور است . اما اگر ببازد کجاست ؟ بعضی ها می گویند این قدر جوش نزنید . حریف را در انتخابات بیرون می کنید که کجا برود . خانه اش ؟ نه! او می ماند . اما این بار با انتصاب . اما این ها مهم نیست . خاتمی چهار سال کنار رفت و شد رییس جمهور سابق . رییس جمهور واقعا سابق . بیاید باز هم کار می کند و باز هم به همان سادگی از قدرت کنار می رود . کاش این درسی باشد برای همه .

چهار - کدام یک برنده اند ؟ احمدی نژاد یا خاتمی ؟ برای برگ خوردن ورق های عمرم کمی عجله دارم . دوست دارم زودتر از بقیه به این روز برسم و جوابم را بگیرم . حیف که ان وقت راه برگشت نیست . چرا زمان دوربرگردان ندارد ؟